قلم تی وی تقدیم میکند
حضرت مولانا: دلمان به قدر دانش امانت
"قسمت 30 (قسمت آخر فصل 03) سریال "مولانا جلال الدین رومی تنظیم و زیرنویس : قلم تی وی
برای دیدن سریال های تاریخی با زیرنویس اختصاصی به وبسایت ما مراجعه بفرمایید
qalamtvofficial.com وب سایت qalamtvseries آپارات
قسمت 30 گر به دنبال قبری برای من باشن به سخنان تو بنگرند گر بر من جفا خواهند کرد به قلب خویش نظر اندازند
برای چی گریه میکنی مولانا جلال الدین؟
دنبال کی هستی؟
... کمی قبل اونی که اینجا خوابیده بود یکی دیگه بود مگه نه؟-
پس ما کی رو از چاه بیرون آوردیم؟
این چی رو عوض میکنه؟
اینکه تو زنده هستی یا نه؟ زنده بودن یا نبودن من چی رو عوض میکنه؟-
کسی که باعث شد تا تو پرده ها رو بدری خود پرده ای برای تو نشد؟
تو دوست منی، تو برای من پرده نمیشی چرا نشم؟-
دلت خیلی مشغول رفتن منه
این پرده ای برای عشقی که نسبت به خداوند داری نمیشه؟
تو در طول این راه همراه من شدی اشتباه میکنی-
من به تو گفتم که یک راهی هست که در اون میتونی قدم برداری
و تو هم به آداب اون راه عمل کردی و هم مسافر اون راه شدی
اگر یک دوست، پرده ای در رسیدن مخاطب خود به خداوند بشود
باید برود
به تو گفته بودم که درویش در فراق پخته خواهد شد
چنان تواضع بزرگی داری که
حتی نمیخوای ببینی که به چه مرتبه ای دست یافتی
تو قبلا قبه مدرسه بودی
اون مریدانی که زیر اون قبه داشتی برای تو بس بود
اما الان قبه شهر روم هستی
شاید قبه مغرب و حتی مشرق هم بشی
تو اینو از کجا میدونی؟
تو نه به آگاه بلکه به آگاهی بخش نظر کن
درحالیکه من میخواستم نیست شوم تو از یک مقام دنیای هستی دم میزنی
مولانا جلال الدین تو عدم و وجود رو در وجود خودت یکی کردی
خداوند رو چنان با عشق بزرگی تسبیح کردی که
شک دارم در آینده شخص دیگه ای صاحب چنین هنری از مادر زاده بشه
سخنان تو چنان محکم و غزلیات تو چنان زیباست که
هیچکسی از جمله من نمیتونیم پرده ای برای این عشق باشیم
خب
بنظرت فردا هم اینجوری میشه؟
بعد از فردا، سالها بعد
قرن ها بعد
نمیدونم
و نمیخوام هم بدونم
چرا؟
چون غزلیاتی که قراره اونا بخونند و حرفایی که قراره من بزنم در حد درک اوناست
مثلا یکی میتونه از سخنانم برداشت دنیوی داشته باشه
دیگری میتونه غزلیات من رو برای معشوقش بخونه
یا کس دیگه ای میتونه معنای کاملا متفاوتی برای سخنانم قید کنه و برای خودش یا برای کسانی که به اون گوش میدن راهی ترسم کنه
امیدوار بودم که هیچکسی این حرف منو فراموش نکنه که
سخنانم به هنگام حالت جذب فقط یک معنا داره
من عاشقم
به خداوند چنان وابسته ام که نمیشود برای هیچ جاندار و بی جانی چنین عشق ورزید
از این به بعد هر برداشتی که بشه مسئولیتش بعده برداشت کنندگانه
چرا عصبانی شدی؟
چون احتمال انحراف و به راه دیگه کشیده شدن سعی و تلاشم قلبم رو میلرزونه
فکر کردن به این به من عذاب میده
نکنه خودتو بالاتر از اونا میبینی؟ هرگز-
هیچوقت چنین قصد و نیتی نداشتم
پس نیتت رو شرح بده
راه و هدف من اینه که
نیست مرا کار و دکان هستم بی کار جهان
زان که ندانم جز تو کارگزاری صنما
خواه شب و خواه سحر نیستم از هر دو خبر کیست خبر چیست خبر روز شماری صنما
دیوانه شوم دیوانه شوم
به خدایی که یار بی کسان است نزدیک شوم
بعضا چون یوسف احساس میکنم
برادرانش با اون دشمن شده بودن
اون رو به چاه انداخته بودن
حال کسانیکه منو به چاه انداختن خوشحال بشن
چرا خوشحال بشن؟
چون که تو اونجا فقط خداوند به من دسترسی داره
تو اونجا فقط من و معشوقم هستیم
تو نمیتونی یوسف بشی مولانا جلال الدین
چرا نمیتونم بشم؟
یوسف از چاه در اومد
بعدش چی شد؟
پادشاه
تو طاقت پادشاهی رو داری؟
حتی اگه طاقتشو داشته باشم هم نمیخوام من هیچ چیز دنیوی رو نمیخوام
تو یوسف نیستی
میخوای بهت بگم که چی هستی؟
لطفا بگو
تو پروانه ای جلال الدین
اولین بار پدرم جریان پروانه رو بهم گفت
به چی نگاه میکنی جلال الدین؟
به پروانه نگاه میکنم
به آتش نزدیک میشه ولی بعدش فرار میکنه
بنظرت از چی فرار میکنه؟ از آتش فرار میکنه-
ولی پس چرا سعی میکنه که نزدیک شه
اگه عاشقش باشه چی!؟
پروانه عاشق اونه جلال الدین بدون اون نمیتونه
ولی یه خطر وجود داره اونم این که اگه بیش از حد نزدیک بشه
میسوزه و از بین میره
در این صورت به هیچ وجه به وصال نمیرسه
شایدم میتونه به وصال برسه ولی در این صورت میسوزه-
اگه لازم باشه بسوزه چی؟
تا از جسم و جان بی خبر نشوی به جانان نرسی جلال الدین
فقط در اون صورت به وصالت میرسی
درست مثل پروانه
ولی این آخر کار اون میشه
خب این آخر که میگی چیه جلال الدین؟
اولین کسی که راز پشت پرده پروانه رو برام نجوا کرد پدرم بود
سلطان العلما بهاءالدین ولد
در این صورت اجازه بده که به تو
نام اولین کسی که حکمت پشت پروانه رو نجوا کرد رو به زبون بیارم
منصور حلاج
ایولله
من همچون یک سیاح شهر به شهر گشتم
درحالیکه برای خودم دنبال یک شیخ بودم از مجالش جاهلانی گذشتم که خودشون رو شیخ میدونستن
ولی کسی مثل تو رو ندیدم
درویش دیگه ای که از عشق سوخته و خاکستر شده و بدنبال فراتر از اینه ندیدم
بخدا که جلال الدین تو برای آیندگان هم میمونی
غزلیاتت از بندها میگذرن و عالم رو دربرمیگیرن
ولی ... ولی ... یک عده باز هم تو رو درک نمیکنن
بازم نمیخوای بگی؟ چی رو؟-
اینکه کی مرد و کی کشت و کی انداخت؟
اینو هیچوقت نخواهی فهمید
و هیچکسی نخواهد فهمید
خب چیزایی که در حالت جذب بر من عیان شد چی؟
دلیل دشمنی تو و پسرم علاءالدین چیه؟
کیش
کیش و مات
نفری هست که اسیر آرزو و خواسته های خود شده
از خودش گذشته ولی از امیالش نتونسته بگذره
کل هدفش اینه که بدنبال امیالش باشه
تصمیمت چیه علاءالدین؟ این مسئولیت قصر رو قبول میکنی؟
قبول میکنم قربان شنیدم که به قصر میرید-
بله به قصر میرم
اونجا چجور جاییه؟
قصر رو میپرسی؟
نمیدونم منم اولین بار میرم ولی برات تعریف میکنم
صدالبته اگه مایل باشی
بله مایلم
ممنون
از وقتیکه وارد این خونه شدم خدواندگار برای من پدری و تو برای من برادری میکنی
تو رو داداش خودم میدونم و به همون خاطر به تو به اون نظر نگاه میکنم
علاءالدین برای چی اصلا با من صحبت نمیکنی؟
حالا حرف زدن هیچ؟ تو کی هستی که باهات حرف بزنم-
درو باز کن آقا، به تو گفتم نمیشنوی؟
این درو باز کن باز کن
علاءالدین پسر مولانا جلال الدین
هیچکسی با تو کاری نخواهد داشت هیچکسی به تو دست نمیزنه
تو خودت رو هلاک خواهی کرد
تو به دعوای منیت دچاری
در تو چیزی هست که در پدر و برادرت نیست
اونم تو رو از داخل میخوره و نابود میکنه
خشم، این خشم تو رو میسوزونه و جزغاله میکنه
درویش در اتش عشق میسوزه
درست مثل پدرت ولی تو و امثال تو
در اتش خشم میسوزید
عارف در اون آتش عشق نیست میشه، هیچ میشه
ولی امثال تو فقط با اون خشم وجود پیدا میکنن
بعدش هم بدون اینکه متوجه بشن هیزمی برای این اتش خشم میشن
یعنی اصلشو فراموش کرده
اینکه از کجا اومده و به کجا میره راه و همراهشو از یاد برده
چنین فردی بدنبال دعوای منیت هستش
من همیشه با چنین افرادی اختلاف دارم
چون من جز دعوای حق بدنبال هیچ دعوا و هدفی نیستم
دلیل دشمنیم با پسرن علاءالدین همینه
ناراحت نشو مولانا جلال الدین
فرزند میتونه بزرگترین خجالت آدم باشه
و همینطور بزرگترین مغلوبیت
ولی اون هر کاری هم که بکنه
اینو فراموش نکن که او از توست ولی ازآن تو نیست
منظورم اینه که در این مورد تو هیچ تقصیر و مسئولیتی نداری
و فراموش نکن که همه چیز یک متضادی هم داره
منظورت از متضاد چیه؟ متضاد علاءالدین، بهاءالدین هستش-
بهاءالدین
برای چی اینجایی؟
نمیخوای تعریف کنی؟
تا حالا شده که خودتون رو ناکافی حس کنید پدر؟
مگه میشه که حس نکرده باشم؟
خب به عنوان راه حل چیکار میکنید؟
تلاش میکنم ناچار بودن رو از میون بردارم
لا تحزن
ناراحت نشو
بیا بشین
گر دلت بشکست ز دونان غم مخور، ای جان جانانم
نه مگر آن حیِ رحمان گفت: " انا عند المنکسره قلوبهم"؟ این دانم
پس چرا افسرده حالی؟ زین چه نالی؟ ای عزیز مهربانم
گر بخواهی همچو روز، ای دوست رخشان و فروزان هم
نفسِ شب کردار خود را در بسوزان وارهی از هر چه ماتم
"گوییا: "دردیست جان سوزم ولی این سِر ندانی، ای پریشان عالم
درد، بُراقیست سویِ حضرتش بر وی نشین و رو به آن همدم
تو مپندار اینچنین دردی نصیبِ توست تنها، ای خوش آدم بدان که
بس کسان هستند کین دردت به جان جویند و دانند عینِ مرهم
هیچ مَکن امید از دل، یاد کن از یوسف اندر چَه مُکرم
هر کجا دردیف دوا آنجا شتابد این بود قانون محکم
فقر هر جا، نعمت آنجا پای کوبد رزق آید از مُنعم اکرم
هر کجا پرسش برآید پاسخ آید زان حکیمِ علمِ عالَم
کشتی و آب، ای برادر، یار غارند لازم و ملزوم این یَم
آب می جو، تشنگی آور به دستت
تا که جوشد آب از هر زیر و هر بَم
مالِِ دنیا، خنده لطفی ز الله است سویش بنگر، لیک مستی را مده دم
لا تحزن! ای دل، غم مخور زین بیش و زین کم
درمان شد
لبخند تو هم برای پدرت درمان شد
گر یکی محزونت کند، دیگری شادت کند
گر یکی غروب کند، دیگری طلوع کند
کسی که هم بهار میده و هم زمستان هردو یکیست
یکی داره میاد نه برای من-
برای تو میاد
ارائه شده توسط وبسایت قلم تی وی Qalamtvseries.com
مرگ عالم
چون مرگ عالم است
ما تو را برای تو با تو تعریف کردیم
بعد هم تو رو از حال به قال بردیم
کسی که باعث شد تا تو این احوال رو تجربه کنی حال میخواد احوال تازه ای رو تجربه کنی
به تو میگوید بنویس
فقط بنویس
خب از من میخوان که چی بنویسم؟
همان چیزی که عطار و سنایی نوشت
من دست به قلم اونا رو ندارم از کجا میدونی؟-
میدونم، در اون مرتبه نیستم من
برای کارهایی که الان میتونی بکنی هم اولش میگفتی که نمیتونم انجام بدم
ولی این فرق میکنه چرا؟-
از من خواسته شده بود که راهی رو پیدا کنم بله-
تو هم اون راهو پیدا کردی حالا هم لازمه که راه نوشتن رو پیدا کنی
خب چی باید بنویسم؟
راهی که در اون قدم برمیداری رو بنویس جلال الدین
کی قراره اینو بخونه؟
راهیان عشق
کسانی که همچون یوسف بدنبال بیرون اومدن از چاه با طناب عشق هستن
کسانی که میخوان به آن طناب چنگ زنند و از راه خدا جدا نشن
یا کسانیکه راهشون رو گم کردن
خاطرته که از تو سوالی پرسیده بودم
مبنی بر اینکه بایزید بسطامی بزرگتره (یا پیامبرمون (ص
مولانا جلال الدین
شنیدیم که مولانا جلال الدین
بنا به نظر منتسبانش بزرگترین عالم قونیه است
در این صورت به این سوالم جواب بده
حضرت محمد (ص) مقامش بزرگتره یا بایزید بسطامی؟
محمد مصطفی سرورم همه پیامبران و اولیاست
در این صورت چرا حضرت محمد همیشه میفرمود که خدایا
ما تو را آنطور که شایسته است نشناختیم
درحالیکه بایزید بسطامی با تعریف از خودش میگه من رو گرامی بدارید
چون که زیر جبه ام جز خدا نیست
بایزید بسطامی یکی از اولیای کامل است
ولی وقتیکه به اون مقامش رو نشون دادن اون به همین حد کفایت کرده بود
درحالیکه رسول اکرم هر روز هفتاد مقام رو پشت سر میگذاشت
و وقتی دید که هر مقامی که ازش میگذره از مقام پیشین کوچک تره
به خاطر اینکه به این ها قتاعت کرده بود استغفار کرد
و فرمود که ما را ببخش خدایا ما آنطور که شایسته است تو را نشناختیم
حالا از تو انتظار میره که راه پیامبرمون رو پیش بگیری
مثل اون مرتبه ای که دست پیدا میکنی کفایت نکنی و همیشه دنبال مرتبه بالاتر باشی
دستت رو باز کن
این چیه؟ قطره-
همه چی مگه با یه ذره یا یه قطره شروع نشد؟
جز تو کی میتونه درک کنه که این آب از قطرات تشکیل شده؟
بر این اساس از تو انتظار میره که مولانا جلال الدین
درست مثل این آبی که همه قطرات رو در یکجا جمع کرده و از جمع اونا تشکیل شده
درست مثل نیرو و قدرت این آب
کلمات رو به ردیف درآری و بجوشی
من دلیل تفاوتم رو نمیفهمم
سخنور و یا فقیه با قرآن و احادیث مرزها رو مشخص میکنه
و از اجتهاد حمایت و محافظت میکنه
ولی اونا یک نقص بزرگ دارن
در صدای اونا سرخوشی نیست
درحالیکه همه درد عاشق
دیوانگی و سرخوشیست که در وصال خداوند وجود داره
درواقع هنر اینه که در سطح درک مردم نوشت
و تعریف کردن عشق و سرخوشی برای اوناست
همانطور که عطار در این کار موفق شده و همانطور که سنایی از پس این کار براومده
تو هم میتونی موفق شی
تا زمانیکه خدا نخواد و یا بنی آدم چشمه این آب رو خشک نکنه
کی میتونه جلوی ماندگاری این آب برای آیندگان رو بگیره؟
هیچکس
تو هم دقیقا مثل این آبی
به اذن خداوند تو هم مثل این آب برای آیندگان باقی خواهی ماند
چرا ناراحت شدی؟
چونکه مولانا جلال الدین وقت من به اتمام رسید
چون چیزاییکه تعریف میکنم همچون آتش، گرم
و همچون شب تاریک است
گفته بودی چیزایی که میخوای بگی مثل شب تاریکه ولی از گرم بودنش هم گفته بودی
ولی ناقص گفتی گفتم همچون آتش، گرم
بوقتش یک سنگ قبر دیده بودم
روی اون سنگ قبر نوشته بود که عمرت از لحظه ایست که به این سنگ قبر مینگری
عمر ما هم عبارت است از
لحظه ای که در خدمت به تو میگذره
صوفی فرزند زمانه
ما هم زمان و عمرمون رو
در اختیار تو قرار دادیم مولانا جلال الدین
ایوالله
میدونم
در مقابل فراق جان عاجزه
نه فقط جان، بلکه هر جان و هر شی روی زمین
در مقابل رفتن تو عاجزه
گر به دنبال دلیلی برای این هستی شنیده هایت بس است
این دنیا یعنی عالمی که در آن زندگی روزانه خود رو طی میکنیم
پرده ایست در مقابل دیدن عالم دیگر یعنی حقیقت و دنیای باقیست
سالکی که چشمم بر زیبایی های عالم باقی یعنی حقیقت باز شده است
دیگه نمیتونه این دنیا رو ببینه
چون او در مقابل احوال دنیای دیگه مات مونده
احوال که چنین باشه دنیا روش رو از اون مخفی میکنه
ولی که بعد از سرخوشی به بیداری دست پیدا کنه
نه وارد پوشش دنیا شود و نه دنیا بخاطر او پوشیده شود
اون ولی که از کار دنیا با خبره
عاشقان وجود خود نیز در خواب عمیق هستن
تو
همون ولی هستی
مولانا جلال الدین
تو با رنگ های عالم خداوند ترکیب شدی
رنگ های این عالم در مقابل اون رنگ ها عاجزه
بطنت جنبش رنگ است
برون تو بیرنگ
چرا الان؟
گفتیم که وقت تموم شد
پس میری
ولی تو همدل و رفیق من هستیف کجا میری؟
این اهمیتی نداره
تا زمانیکه من با حق یکی هستم چه اهمیتی داره که به کجا برم؟
خواه مرا به زندان ها افکنند خواه درون چاه عمیق اندازند
خواه به قعر دریا افکنند بدانند که من با حق هستم
اما تو
گر به دنبال قبری برای من باشن
به سخنان تو بنگرن
به غزلیات تو گوش فرادهند
گر بر من حفا خواهند کرد به قلب خویش نظر اندازن
این رو من مقدر نکردم محمد جلال الدین
این رو صاحب مقامات مقدر کرده است
میری
بگو که
از تنهایی
به پروردگار عالمیان پناه میبرم
آن خدایی که حتی شمس رو که فکر میکرد تنهاست رو
با قمر پوشاند
پدر نرو، منو تنها نگذار
از تنهای به پروردگار عالمیان پناه میبرم که او
حتی شمس که فکر میکرد تنهاست رو با قمر پوشاند
لا اله الا الله
بیا جلال الدین
لا اله الا الله لا اله الا الله-
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم
لا اله الا الله
الله
بشنیده ام که عزم سفر میکنی، مکن
مِهر حریف ویار دگر میکنی مکن
تو در جهان غریبی غربت چه میکنی؟ قصد کدام خسته جگر میکنی؟ مکن
از ما مدزد خویش به بیگانگان مرو دزدیده سوی غیر نظر میکنی؟ مکن
ای مه که چرخ زیر و زبر از برای توست
ما را خراب و زیر و زبر میکنی مکن
ای برتر از وجود و عدم بارگاه تو
از خطه وجود گذر میکنی مکن
چون روی درکشی تو، شود مه سیه ز غم
قصد خسوف قرص قمر میکنی؟ مکن
ما خشک لب شویم چو تو خشک آوری چشم مرا به اشک چه تر میکنی؟ مکن
چون طاقت عقیله عشاق نیستت پس عقل را چه خیره نگر میکنی؟ مکن
ای دوزخ و بهشت غلامان امر تو
بر ما بهشت را چو سقر میکنی مکن
اندر شکرستان تو از زهر ایمنیم آن زهر را حریف شکر میکنی مکن
حلوا نمیدهی تو به رنجور ز احتما؟ رنجور خویش را تو بتر میکنی مکن
چشم حرام خواره من دزد حسن توست
ای جان سزای دزد بصر میکنی؟ مکن
سر درکش ای رفیق که هنگام گفت نیست
در بی سری عشق چه سَر میکنی؟ مکن
الله
QALAMTVSERIES.COM وب سایت Qalamtvseries آپارات
خداوندگار
بفرما حسام الدین چلبی
سرورم مدت هاست که میخوام چیزی رو به شما عرض کنم
اجازه هست؟
صاحب اجازه ای
در خولیای غزلیات شما گم شدیم آن غزلیات ما رو به سیر عالم میبره
ولی چی میشه که اگه شما هم مثل عطار و سنایی، اسرار معرفت رو
در یک مجموعه اثر با موضوع سفر معنوی قید کنید
تا مریدان و دوست داران شما در امروز و فردا از اون بهره ببرن
اگه تو بنویسی چرا که نشه حسام الدین؟
میخوای من بگم تو بنویسی؟
حاشا خواستن چیه شما همینکه لطف کنید کافیه سرورم
من شروع به قید نمودم با همراهی تو تمومش کنیم
شاید باعث بشه تا در قلب ها جایی باز کنیم
خداوندگار
این
بشنو
... این نی چون حکایت میکند
از جدایی ها شکایت میکند
(ترجمه ترکی این بیت)
(سر آغاز مثنوی معنوی)
بشنو این نی چون شکایت میکند
از جدایی ها حکایت میکند
کز نِیستان تا مرا بُبریده اند در نفیرم مرد و زن نالدیه اند
سینه خواهم شَرحه شَرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق
هر کسی کو دور ماند از اصلِ خویش باز جوید روزگار وصل خویش
من به هر جمعیتی نالان شدم جفت بدحالان و خوش حالان شدم
هر کسی از ظن خود شد یار من از درون من نجست اسرار من
سر من از ناله من دور نیست
لیک چشم و گوش را آن نور نیست
تن ز جان و جان ز تن مستور نیست لیک کس را دیدِ جان دستور نیست
آتش است این بانگِ نای و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد
آتش عشق است کاندر نی فتاد
جوشش عشق است کاندر می فتاد
نی حریف هر که از یاری بُرید
پرده هااش پرده های ما درید
همچو نی زهری و تریاقی که دید
همچو نی دمساز و مشتاقی که دید
نی حدیثِ راهِ پُر خون میکند قصه های عشق مجنون میکند
محرم این هوش جُز بی هوش نیست
مر زبان را مُشتری جز گوش نیست
در غم ما روزها بیگاه شد روزها با سوزها همراه شد
روزها گر رفت رو باک نیست
تو بمان ای آنک چون تو پاک نیست
هر که جز ماهی ز آبش سیر شد هر که بی روزیست روزش دیر شد
در نیابد حال پُخته هیچ خام
پس سخن کوتاه باید والسلام
"پایان قسمت 30 "مولانا جلال الدین رومی برای دیدن سریال های تاریخی با زیرنویس اختصاصی به وب سایت ما مراجعه کنید
QALAMTVSERIES.COM وب سایت Qalamtvseries آپارات